Abdülhak Hamit Tarhan, (5 Şubat, 1852, İstanbul - 12 Nisan 1937, İstanbul), Türk şair ve oyun yazarı. Türk Edebiyatı'nda Şair'i Azam sıfatı ile yer etmiştir.
İstanbul Zeytinburnunda adına yapılmış bir ilköğretim okulu vardır (Abdülhak Hamit İlköğretim Okulu). Şiirleri Avrupai Türk Edebiyatı'na yol gösterici olmuşsa da tiyatroları -Tanzimat Edebiyatı'nın ikinci dönemindeki diğer sanatçıların eserlerinde de olduğu gibi- dil ve biçim yönünden oldukça ağır olduğu için sahnede oynanmaya uygun değildir.
Eserleri
Şiirleri
• Sahra (1878)
• Makber (1885)
• Ölü (1886)
• Hacle (1887)
• Bir Sefilenin Hasbihali (1886)
• Bâlâ’dan Bir Ses (1911)
• Validem (1913)
• İlham-ı Vatan (1918)
• Tayflar Geçidi (1919)
• Ruhlar (1922)
• Garâm (1923)
• Arziler (1925)
• Bir Sefilenin Hasbihalinden
• Kürsî-i İstiğrak
• Bunlar O'dur (1885)
• Divaneliklerim yahut Belde (1885)
Oyunları
• İçli Kız (1875)
• Sabr ü Sebat (1880)
• Duhter-i Hindu (1875)
• Nazife yahut Feda-yı Hamiyet (1876, 1919)
• Tarık yahut Endülüs Fethi (1879, 1970)
• Eşber (1880, 1945)
• Zeynep (1908)
• Macera-yı Aşk (1910)
• İlhan (1913)
• Tarhan (1916)
• İbn-i Musa yahut Zatülcemal (1917)
• Sardanapal (1917)
• Abdullah-i Sagir (1917)
• Finten (1918, 1964)
• İbni Musa (1919, 1927)
• Yadigar-ı Harb (1919)
• Hakan (1935)