• Çanakkaleye Layik Olamadik

      Çanakkaleye Layik Olamadik

      Çanakkaleyi düşlüyorum, o zamanda bu zamana neler değişti. Çanakkale de ikiyüzellibin şehit verildi ve o günden bu yana sağduyulu müslüman kardeşlerimiz onlar için hatimler indiriyorlar ve indiriyoruz, oysa bir şeyler her yıl dönümünde ciğeri yakıp dağlıyor, o zamanlar o vatan uğruna, din uğruna can veren insanların ardından kalan bizer ne yaptık... Vatanı daha mı güzelleştirdik ? onlarn attığı temel ile yoksa onların emeğine, canlarına, kanlarına ihanet mi ettik..? ahde vefa gösterebildik mi ? Ben bu soruları kendime sorduğum zaman boynum bükük bir şekilde büyük çelişkiler içinde kalıyorum.

      Allahu taala Bakara süresi 154. ayeti kerimesinde şöyle buyuruyor; Allah yolunda ölenlere ölü demeyin, onlar diridir lakin siz farkında değilsiniz..." Evet onlar ölü değiller ve ma'nen bizi gözetliyorlar. Onlara ne kadar layık olduğumuzu gözlüyorlar. Oysaki benim kendi kanaatimce onlara layık olamıyoruz. El-misal: O zamanların bir kare resim vardır, orada bir albay bütün askerlerin önün de imamlık yapıp namaz kıldırıyor ve cemaatteki yani o askerlerdeki o iman o küçük resim karesine yansıyor, oysa günümüze bakıyorum, bırakın askeriye de bir albayın cemaat önünde namaz kıldırması, askeriyede namaz kılmayı yasaklamaya kadar getirdiler. Ama sonuç itibari ile baktığımız zaman aynı albayların torunları oluyorlar, namazı yasaklayan albaylar... Sadece bu bir örnekti. Başka bir resim karesine bakıyoruz. O resim kare ki insanın yüreğini parçalayan bir kare... Henüz onaltı yaşlarında bir asker ayağında ayakkabı yok, kim bilir kaç günden beri yemek yememiş bir asker, günümüzün askerlerine bakıyorum. Kamuflajlar amiyane tabirle sıfır, ama malesef kamuflajları gibi içleri de sıfır, sırf bir mecburiyet olduğu için askerlik yapana askerler ve bunun yanında dünya menfaati için, aç kalmamak için askerlik yapan subaylar, uzmanlar, astsubaylar.... Oysaki bu vatan öyle kolay yutulan lokma gibi kazanılmadı, o zamanın askerleri de mecburiyetten dolayı askerlik yapmışlardı ama bilinçli ama imanlı bir şekilde askerlik yapmışlardı ve rütbe almış olan askerlerde menfii çıkar gözetmeden canlarını ortaya koymuşlardı, çünkü onlarda iman gücü vardı, çünkü onlarda verirsek vatanı din elden gider bilinci vardı... yani Allah korkusu vardı... Bu yazımdan ötürü çok eleştiri alacağımı biliyorum. belki temkinli yaklaşımlar olacak. Ama gerçek şudur ki biz nerden geldiğimizi, şuan bu rahatlığın nasıl geldiğini unuttuk... daha da kötüsü atalarımıza ihanet ettik. Bir yerde cahil insanlar atalarımızı put haline getirip önlerinde diz çöktüler ve biz bilgili insanlar asıl olayı anlatmadık. Aslında Çanakkale zamanında düşmandan kurtarıldı ama asıl düşmanlığı asıl ihaneti biz yaptık, biz onlara layık olmak için çaba sarfetmedik ve bu bir gerçekki o zaman ki askerlerde olan iman gücü bu gün iç bir askerde yok durumda ve malesef halimiz böyle devam ederse fazla uzun sürmez Amerikan askerleri buraya dolar ve Allah muhafaza imansız bir şekilde hem bizi öldürür, hemde arkamızdan o şehitlere indirilen hatimler gibi hatimler de indiren olmaz, çünkü nesil gittikçe kötüye gidiyor, gittikçe bataklığa batıyor... Şimdi kalbinin üstüne gül koymayı düşünenler varsa yanına birde solmuş bir koysun, buna da bir mana olarak. Ey atalarım sizlere saygım var sizler bu vatanı var gücünüzle korudunuz bu dimdik duran gül sizin için, bense sana layık olamamanın hüznü içersindeyim, işte bu soluk gül de benim için.... desin.
      Yorum Yorum Bırak

      135çş1978or2548 Kırmızı alandaki rakamları alttaki alana girin

      Untitled Document

                Powered by vBulletin™Copyright © 2017 vBulletin Solutions, Inc.
                Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.1

                Yukarı Fırlat